De caisson van Sharm Reeds 10 jaar staat het team van het 'Hyperbaric Medical Center' te Sharm el Sheikh (Zuid-Sinai, Rode Zee, Egypte), onder leiding van dokter Adel Taher MD, ten dienste van de vakantieduikers. Tijd voor een bezoek. Buiten de prachtige onderwaterwereld die de Rode Zee ons biedt, moeten we ons als duikers ook bewust zijn van de gevaren van onze sport. Niet alleen specifieke gevaren met betrekking tot het sportduiken, maar ook diverse kwalen van het reizen in de tropen kunnen ons parten spelen. Weten dat we met al deze problemen ergens terecht kunnen geeft een gerust gevoel, maar neemt niet weg dat preventie nog steeds beter is dan genezen. Dit is één van de redenen waarom alle duikers meer dan welkom zijn in het centrum. Na een bezoekje aan het centrum is je geheugen opnieuw opgefrist wat betreft veilig duikgedrag. Het 'Hyperbaric Medical Center' is gelegen tegenover Travco, de haven van "Oud Sharm". Wanneer we de ruime parking van het centrum oprijden, in de 30 jaar oude taxi, valt ons op dat het hier wel een groot complex betreft. Dit is echter maar schijn, want alle gebouwen zijn nog maar half afgewerkt. Men wacht op fondsen voor verdere afwerking. Achter een façade (de drie bogen) staan drie containers waarin het ganse centrum al 10 jaar (11 jaar wanneer je dit leest) overleeft, opboksend tegen plaatsgebrek en een constant tekort aan fondsen. In deze drie containers bevinden zich: de hyperbare kamer, de buffertanks, de twee compressors, een voorraadkamer, één onderzoeksruimte en een wachtzaal - welke beperkt is tot één tweezit en enkele stoelen - waarin ook de administratie gebeurt. Men hoopt op spoedige afwerking van de gebouwen zodat al deze functies in een aparte ruimte kunnen ondergebracht worden. Er wordt ook een bezoekerscentrum voorzien. 'one dollar a day' Op 10 maart 1993 opende het centrum (de drie containers) met als geldschieter de Amerikaanse liefdadigheidsorganisatie 'U.S. Aid'. De ganse 'diving community' (hotels, duikcentra) van de 'South Sinai' zorgt nu voor het beheer en het verzamelen van de fondsen. Ook is er de 'one dollar a day' regel: elke duiker betaalt per duikdag één dollar voor het in stand houden van het centrum. Medisch directeur is dokter Adel Taher. Hij runt het centrum samen met nog twee dokters, een boekhouder, een wachter en een klusjesman. Daarnaast zijn er continu buitenlandse artsen en personeel van hyperbare centra aanwezig die een bijkomende opleiding en praktijk stage doen om zo hun kennis in verband met duikgeneeskunde te vergroten. Wij troffen er een (voor ons) bekende Vlaming! Jurgen Galicia van de Eenheid voor Hyperbare Geneeskunde van het Universitair Ziekenhuis te Antwerpen werkte er één maand. Hij kan nu zijn extra opgedane praktische ervaring ten dienste stellen van de duikers in België en Nederland. verzekering Met de duikcentra van de 'South Sinai' gaan er dagelijks 2 à 3 duizend duikers te water. Het centrum behandelt dagelijks 10 à 15 patiënten: duikers, niet duikers en ook de lokale bevolking. De meeste problemen hebben de duikers met hun oren: barotraumata, buiten- en middenoor infecties. Problemen met gevaarlijke zeedieren worden zo'n tweemaal per maand behandeld. Het aantal behandelde decompressieongevallen wordt geschat op ongeveer honderd per jaar met per ongeval gemiddeld twee sessies in de kamer. Duikers met lichte symptomen worden behandeld met een 'US Navy Treatment Tabel 5'. Bij meer ernstige ongevallen wordt de 'US Navy Treatment Tabel 6' gebruikt. In het geval van luchtembolen (CAGE) gebruikt men de 'US Navy Treatment Tabel 6a' met de 'EAN50' of de 'Comex 30' met 50/50 HeO2. Een consultatie kan ter plaatse betaald worden, waarna je een attest krijgt voor de verzekering. Wanneer een behandeling in de hyperbare kamer nodig is, wordt de betaling rechtstreeks met de verzekering geregeld gezien de kosten hiervoor hoog kunnen oplopen. Opleidingsstandaards herzien Wanneer we dokter Adel vragen naar een beschouwing over de voorbije 10 jaar en een vooruitblik naar de toekomst, geeft hij een duidelijke boodschap mee: "opleidingsstandaards zouden moeten worden herzien om duikers meer bewust te maken van mogelijke gevaren en om ze beter voor te bereiden voor wanneer er een ongeval gebeurt, verantwoordelijken in de duikcentra hebben meer kennis en training nodig. Maar ook de duikers zelf moeten hun mentaliteit bijschaven: ze werken te weinig preventief naar hun eigen veiligheid toe en zijn onvoldoende voorbereid op mogelijke ongevallen. Daarbij komt dat velen psychologisch niet klaar zijn om te duiken, men neemt te weinig tijd om zich aan te passen aan de nieuwe omgeving, men heeft geen of weinig benul van oriëntatie tijdens zulke duiken in groep (iedereen 'volgt') en men beseft te weinig dat 'drinking and diving' even slecht bij elkaar past als 'drinking and driving', ook al zit er een nacht van (te weinig) slaap tussen. Er is echter ook een positief besluit: er wordt in de South Sinai veel meer gedoken dan vroeger en er doen zich minder duikongevallen voor". Breng alvast een virtueel bezoek via: www.sharm-chamber.org Steven Galicia home